در نیمه تاریک کسوف

از هستی تا نیستی

2011-03-16T10:01:00.006+04:30

هست شدیم و نیست می شویم ، پس بیاید فاصله ی بین سرخی فلق تا سرخی شفق را با خوبی ها پرکنیم تا خورشید وجود مان همیشه جاویدان باشد.

سال نو مبارک

زندگی

2011-02-14T01:22:00.003+04:30

گر نشان زندگی جنبندگی ست*** خـــار بیابان هم زنده هـــست

جلبگ و پروانه هر دو زنده اند*** فرقها بین زندگی تا زندگیست

پلوراليسم رسانه اي

2011-02-09T00:40:00.007+04:30

بدون مقدمه چند وقتي اي"سال" هست كه دولتمداران ما سنگ دموكراسي را بر سينه مي زند و به تكثر رسانه ها مي بالند. اما انگار نه انگار رسانه نقد مي كنه تغيري رو نما نميشه،ريشخند مي كنه اثر ندار. خلاصه يك ضرب المثل هست كه مي گويند... ميخ اهن نرود در ...گاو

سیاستمدارن چه هستند؟

2010-11-29T09:59:00.001+04:30

ایا سیاستمداری هستید مه به خود می گویید"از کشورم درجهت منافع شخصی خویش استفاده خواهم کرد"اگر چنین است از انگلی که بر پوست و گوشت دیگران زندگی می کنند بیش نیستید. یا میهن پرست از جان گذشته ایید که در گوش و نفس درونی خویش نجوا می کنید"عاشق خدمت به کشورم به عنوان خدمتکار و وفادار هستم"اگر چنین است چشمه اب خنک وزلالی در کویرهستید که اماده فرونشاندن عطش رهروان انجاست. جهان بینی جبران خلیل جبران،ص150،تالیف ژوزف شعبان،ترجمه اکرم السادات امیرخیل تا حال ده سال از حکومت فاشیستی طالبان می گذردمه در این مدت حکومتی تحت عنوان دموکراسی به اریکه قدرت تکیه زده و به نقل از جبران خلیل جبران چون انگلهای با استفاده از نام دموکراسی بر پوست مردم سوار و از خون انها میمکند. دریغ از لحظه ای که به فکر اینده ای این خاک<سرزمین بوداو منارهای جام و گوهرشادوهزاران اثر دیگر و وارثان مولانا وجانی و پیر هرات و غیره باشند.

ثروت=دين

2010-10-30T14:03:00.000+04:30

اگر فقر از دري وارد شود دين از در ديگر خارج مي شود دكتر شريعتي

یکسال محروم از نوازش برادر

2010-08-21T10:53:00.002+04:30

نبود تو سایه سخت تنهایی را برای من معنا کرد یکسال گذشت اما هنوز درد فراقی ناباورانه وجود مرا تحت سیطره خود قرار داده است و ذهن مرا مغشوش خود می کند

به کدامین گناه؟

2010-06-08T10:03:00.003+04:30

بار اول به خاطرخطای ادم ابوالبشر پدرم و حوا مادرم از نهر های شربت و حوری های بهشتی محروم شدم و به خاطر جرمی که مرتکب شده بود مرا مهاجر کره خاکی ساخت . هرچند که زندگی سخت بود اما بخاطر ژنتیکی که خداوند ارحمن راحمین در وجودم نهاده بود با شرایط زمین خو گرفتم و در اینجا برادرانم خطهای سیاسی ای به اسم مرز ترسیم کردند؛ زمینی که خالق و مالک اش خدا بود خود را مالک ان دانستند. اما یک بار دیگر پدرم مرتکب خطای شد . به خاطر فرار از برادر کشی مرا دوباره مهاجر این خطهای سیاسی کرد. در کره خاکی اما مهاجر؛از حقوق انسانی ام محروم؛ نمی دانم به کدامین گناه مجرمم؟ اری من مهاجرم.... از خاک امده ام به خاک برمی گردم

راه رسیدن به خدا

2010-05-14T15:23:00.003+04:30

راه رسـیدن به خداوند (ج)یکی نـیست

نمازخوانـدن و نالـه درتاریـکی نیـست

شبی را تا سحـر بیدار بودن و ثـنا گـفتن

عمامه و ریـش بلـند راز بنده گی نـیست

اری،او خالق ست و جـهان مخـلوق او

نماز خواندن حمد خالق است،شکی نیست

راه رسـیدن به خـدا هـزاری دیـگر اسـت

خود درکاخ وهمسایه در خانه خاکی نیست

باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است

2009-12-19T12:19:00.003+04:30

بر لب دريا لب دريا دلان خشكيده خشكيده است ***** لب ميزبان سيراب لب ميهمان خشكيده است

در فراق یار

2009-10-19T12:16:00.005+04:30

روزگــار بین ما فاصلـه انداخت چه بگــویم

خاطـرات آن روزها را در گلستانها بجویـم

چو مجنون سیمایت را هـر دم بر پرده ذهـن

به گــل تشـبـیـه کـنم و هــزاران بــار بـبـویـم

بگذار همه مرا دیوانه خوانند و بر من بخندند

از دیوانگی نهــراســم و فریـاد زنـان بگــویــم

درخــت یادت راباغــبان خواهم بود ای دوسـت

تا روزیکه اجل بر من بخندد و مرگ آید بسویم

کابل-پل سرخ

وداع

2009-07-12T15:47:00.003+04:30

با سلام

غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت****** پیاده امده بودم پیاده خواهم رفت

استاد محمد کاظم کاظمی

انشا الله در پستهای بعدی در این مورد بیشتر توضیح خواهم داد.

دوستان عزیز

من تا مدتی در گیر یکسری مسائل هستم و از این که نمی توانم به شما سر بزنم عذر می خواهم.

و از همراهی شما نهایت سپاس را دارم.

مردانگی

2009-06-24T15:13:00.004+04:30

مردانگی ان نیست برسر فتاده زدن و او را فتادن مردانگی ان است که دسـت بر سر فتــــاده نهادن

مردانگی ان نیست که بر سر فتاده دست علم کنی مردانگی ان اســت که از ســــر فتاده ظلم کم کنی مردانگی ان نیست به شـــاه تعظیم و محبــت کنی مردانگی ان است از فتاده برای شاه صحبت کنی مردانگی را اخلاقی چون علـــــــی(ع) لازم است که در اوج پادشــــــاهی ، فتاده گان را خا دم است

این رباعی تقدیم به (نمی دانم بجای اقا چی بذارم هر چه که خودتان فکر می کنید) صفری (بخش کنسولی دانشجویان خارجی در وزارت علوم تحقیقات و فناوری) فردی که از اقتدار خود فقط برای خوار کردن دانشجویان افغان استفاده می کند. فردی که چهره معصوم اما پلیدی در ان نهان است. صقری عزیز به خداوند منان می سپارمت تا عدالت را بر قرار کند. و دگر هیچ.

در اتش تاخت و تاز ما هم می سوزیم

2009-06-20T18:12:00.004+04:30

بعد از انتخابات بیست و دوم خرداد امسال گروهی از طرفداران نامزدهای انتخاباتی به نشانه اعتراض به خیابانها ریختن و نفرت خود را از عوام فریبی دولت اعلام داشتند. اما وقتی که معترضین توسط گارد امنیتی و گروه انصار سرکوب شدن ، عده ای از این فرصت استفاده و به نفع خود شعار دادند. مثلا: در مسجد دانشگاه تهران وقتی که خانم زهرا رهنورد درباره سرکوب نمودن معترضین صحبت می کرد خودم عینآ دیدم که یکی از دانشجویان اینطور بیان میکرد: "دیروز یک عده ای از انصار و افغانها به صحن دانشگاه امدند و دانشجویان را تا حد مرگ زدند.مگر یک افغانی دلش به حال ما می سوزد؟" وقتی که من اعتراض کردم و به او گفتم باید ثابت کنی در حرفهایش را انکار کرد.و.... نمی دانم منظور از این کار چیست؟ اگر می خواهند مردم را تحریک کنند حقیقتهایی را که در انتخابات روی داده بیان کنند. نه اینکه عده ای را که ازاین جهان رانده شده اند در زیر سم سیاستهای خود له کنند. اگاه باشید با فرافکنی ره به جای نخواهید برد. من الله التوفیق

مادر

2009-06-14T11:45:00.004+04:30

مادر يگانه واژه اي است كه واژه ها در وصف او سكوت و اظهار ناتواني مي كنند. مادر باران رحمتي است بر كوير دلها و نوازش دهنده ذهنها و... مادر عزيز روزات مبارك.

دردهاي مهاجرت

2009-06-13T16:23:00.000+04:30

در این سرای بی کسی صدای همنفس نمی اید

هر نفس بکشم نفس هـــــای رفته پس نمی اید یکی تلنگر دهد،یکی سنگ و دیگری زخم زبان به یاری من مهاجر به غیر از خدا کس نمی اید هر چه ثنا گویم راحت جان نکنم هوس یا محس سهم من از زندگی یک نفس کشیدن است و بس تا کی بکشم در این دنیای فانی نفس های پنهانی خسته شدم از این همـه نفس کشـیدن های نحس کوی دانشگاه تهران ساعت یک بامداد 30/2/1388

نامه اي از كودك مهاجر افغان (از جنس ديروز)

2009-06-13T16:18:00.001+04:30

هر چند که برایم سخت است که بتوانم با چیدن چندین واژه ی بی نفس انچه را که در دل من و سایر هم کیشانم نهان است بیان دارم. اما شروع می کنم سلام ، سلامی به گرمی محبت ات ، و به وسعت جغرافیای دلت ، و به فراوانی دل شکسته من.امروز وقتی که من می توانم قلم در دستان ناتوانم بچرخانم و جملاتی توانایی خلق کنم خدا را شاکرم و خود را مدیون ارمان و انقلاب امام خمینی (ره) می دانم . ارمان او بر افرازی پرچم اسلام بود و شاید خطوطی که روی کاغذ به عنوان مرز رسم می شد برای او مفهومی نداشت

«در کوچه های تنگ اغوش هایی فراخی بود »اما رفته رفته این ارمان کم رنگ شد و «مهاجرت جرم ، و مهاجران غاصب » و از انها فوبیایی ساخته شد

.إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصلِحُوا بَينَ أَخَوَيْكمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكمْ تُرْحَمُونَ(1۰)

همانا همه ی مومنان با هم برادرند،پس صلح برقرار کنید بین برادران و تقوای الهی پیشه کنید تا که مورد رحمت خداوند واقع شوید.

(۱۰)«سوره حجرات»

ای برادر و خواهر دینی : همه این کودکان همانند کودکان این سر زمین بشرنند اما به صرف بشر بودنشان از هیچ حقوق بشری بر خوردار نیستند .

اینان کودکان کارند و از تحصیل محروم .

بنی ادم اعضای یکدیگرنند..........که در افرینش ز یک گوهرند

چه عضوی بدرد اورد روزگار..........دگر عضوها را نماند قرار

و در اخر ای برادر و خواهر گرامی : اگر در یک کلاس چهل نفری بر تعداد انها یک نفر افزوده شود عرش به فرش می نشیند ؟اگر کودکی به جای بازی با خاک و خاشاک با اعداد و حروف بازی کند از تعداد حروف و اعداد کم می شود ؟

«من نگویم مرا ازادم کنید ..........قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید»

30/2/88

نيمه پنهان روزگار

2009-06-13T16:17:00.000+04:30

روزی از روزها یک پسر و دختر ، همدیگر را ملاقات میکنند، از قضا دخترک نابینا و پسرک بینا بود . یکروز دخترک گفت من اگر چشم داشتم تا اخر عمر با تو میماندم و تا از زیبایی هایت لذت می بردم. زمان همینطور میگذشت . روزی از روزها شخصی حاضر به هدیه دادن چشمش به دخترک می شود بعد از اینکه دختر بینا میشود و پسری را می ببیند که نابیناست. دخترک رو به پسرک می کند و می گویید تو هم که نابینا هستی؟ به دوست اش پشت می کند و می گوید از پیشم برو !!! پسرک درحالیکه درلبانش خنده تلخی جاری بود گفت میروم ولی مواظب چشمهای که بهت دادم باش«جواد» نوت : این قطعه داستان را برادرم برای من ارسال کرده بود که در وب ام قرار دهم!!!

27/2/88

گذر زمان

2009-06-13T16:16:00.000+04:30

استاد وارد کلاس شد و ساعتی را که همراه خود اورده بود ارام در وسط تخته سیاه جای داد ، رو به دانش اموزان کرد و گفت: در قاب این ساعت چه می بینید؟یکی دست بلند کرد و گفت :ساعت ده ونیم است.دوباره استاد گفت دگر چه؟دیگری گفت عقربه های ثانیه ، دقیقه و ساعت را می بینم که یک کار گروهی انجام می دهد.و یکی دیگر گفت علامتهای را می بینم که تماشاگر کار این عقربه هاست.هر که چیزی گفت. پسرکی از گوشه کلاس دست بلند کرد و گفت :گامهای سریع ثانیه ها را می بینم که به نفع پدرم گام بر می دارد تا نبردی دیگر با سنگهای معدن خاتمه یابد.و این گامهای سریع مرا به ساعت اخر نزدیک می کند ، تا که به کمک مادرم شتافته و یک گره به تارهای قالی او بزنم تا یک گره از مشکل های ما گشوده شود.و گامهای سریع ثانیه های را می بینم که مرا به مرگ نزیک می کند بدون انکه من از زندگی چیزی فهمیده باشم.و مجموع این گامها سالی دیگر از هجرت ما را رقم می زند. 17/2/88

صداقت

2009-06-13T16:15:00.000+04:30

با سلام دیروز وارد دانشگاه شدم کودکی با صورتی ابی رنگ که وسط ان با ماهی طلایی تزئین شده بود به سوی من امد و گفت هفته صداقت مبارک و بروشوری را به من داد. بعد از مطالعه ان این مطلب برایم جالب بود"طاعت ان نیست که بر خاک نهی پیشانی ، صدق پبش آر ، که اخلاص به پیشانی نیست" و این جمله را هم قبلا جایی دیگر خوانده بودم"مهم نیست که دریایی بزرگ باشی یا برکه ای کوچک ، صاف که باشی اسمان درتوست"

15/2/88

بهاري در خزان(سوال بي جواب)

2009-06-13T16:13:00.000+04:30

هفت یا هشتمین بهار زندگی او بود . امروز صبح هم مثل سایر روزها کوله پشتی اش را به دوش انداخت و از خانه بیرون رفت.از کوچه های باریکی رد شد و وارد خیابانی عریض شد. جمعیتی انبوه که در حال گذر بود برای او تماشایی بود،چشمان او چو دوربینی فقط کفش های رهگذران را سیر می کرد ، گاه کفشهای کوچکی را می دید که اندازه پای او می شد ، اما با فرق داشت .به اولین چهار راه رسید و پشت چراغ قرمز ایستاد برس و قوطیی واکسی را از کوله اش بیرون اورد.

چند بار گفت :واکسی ، واکسی ...

با سبز شدن چراغ راهش را ادامه داد. در حال پرسه زدن در خیابان بود که چشمش به پیرمردی افتاد که همانند او مشغول واکس زدن بود.ارام رفت کنار او نشست و از او پرسید : تو هم کارت نداری؟ پیر مرد متحیر از او پرسید کارت برای چه؟

او گفت اخه من کارت ندارم، مدرسه نمی توانم بروم. برای همین کفش واکس میزنم.

نگاه عمیق پیر مرد سوال او را بی جواب گذاشت.

او ارام برخاست و رفت.

8/2/88

تو هم بسان سايه اي

2009-06-13T16:12:00.000+04:30

سايه ها چه أرام ، با تبسم خورشيد مي آيند و با چشم بستن او محو سياهي شب مي شود .و اي كودك مهاجر تو هم بسان اين سايه اي

با تبسم در ديار اپارتايد چشم باز مي كني و چه بي صدا محو سياهي تبعيض مي شوي.

ارام ميايي و بي صدا تر از آن ميروي

سايه ها كه فرياد نمي دانند بيا من تو فرياد بكشيم و سهم خود را از دنيا بگيريم .

25/1/88

اين نيز بگذرد

2009-06-13T16:10:00.000+04:30

هر قدمی که بر می دارم و هر ثانیه ای که می گذرد ، نفسهایم لرزان تر و استقامت پاهایم کمتر می شود.

افسوس...

یک بهار هم از عمرم گذشت

اما من به این دل خوش می کنم که اینبار بهتر آید.

26/12/87

به ياد بابه مزاري

2009-06-13T16:09:00.000+04:30

مزاری اسطوره ای نیست که ذهن جامعه او را ساخته وپرداخته باشد. او نه یک مفهوم مجرد است ونه یک موضوع انتزاعی، بلکه واقعیت وحقیقتی است که خود را در ذهن زمان ودر حافظه تاریخ جاودانه کرده است. او زمان را حرکت می دهد، جهت ومسیر تاریخ را تغییر می دهد، خون پاکش تن خفته روزگار را به شلاق می کشد وبه سان عشق آتشینی، از مغز دل میلیون ها انسان دردمند زبانه می کشد وبا شرار شعله های سرکشش جنگل اوهام مرگبار ونگ آلود جامعه ستم زده را تطهیر می کند وبا دمیدن روحش در رگهای کرخت زمان، نفخ صور وآشوب سبزی به پا می کند که همه خفتگان را بیدار وتمامی مردگان را حیات نو می بخشد واین چنین است که گفته اند: «شهید قلب تاریخ است».

بر گرفته از سایت دانشجویان افغان دانشکده حقوق دانشگاه تهران

22/12/87

به مناسبت هشتم مارس

2009-06-13T16:08:00.000+04:30

چیدن چندین واژه بی نفس نتواند انچه را که در دل من نهان است بیان داردزبانم هم در وصف محبتهایت قاصر است. پس تو را سپاس می گویم ، چون مرا چتری بودی در برابر ضمختی های روزگارتو را سپاس می گویم ، چون باران رحمتی بودی بر کویر تشنه دلم .تو را سپاس م.......تو را.... مادرعزیز

19/12/87

تو هم همراه شو

2009-06-13T16:07:00.000+04:30

فلق زیبای صبحگاهی که همچون گوشواره ای مرمرین در اسمان خود نمایی می کرد،ابر سیاهی امد دستی به صورت طلایی خورشید کشید و گوشواره ی زیبای اسمان را در دل خود پنهان کرد . دل اسمان گرفت و گریه غریبی سر داد . تا که قطرات اشکش مرهمی شود برای منتظران رحمت. کودکی نیز دل گرفته اسمان را همراهی کرد. کودکی که در دیار اپارتاید پشت نردههای سیاه تبعیض در یک زندان روباز قرار گرفته بود و قطرات اشک روی گونه های قرمز اش همچون ستاره ای در تاریکی این زندان می درخشید . کودکی که به صرف بشر بودنش هیچ سهمی از از حقوق بشری نبرده بود. اری کودک من تو هم در تاریکی این روز روشن دل گرفته اسمان را همراهی کن. شاید مرهمی باشد....؟ 10/12/87

سكوت ثانيه ها

2009-06-13T16:06:00.000+04:30

ثانیه ها برای فلقی دیگر هیچ تلاشی نمی کنند ، چون نمی خواهند قطرات اشک را روی گونه های کودکان معصوم ببینند .

19/11/87

خاطره تير چراغ برق

2009-06-13T16:02:00.002+04:30

سالیان سال می شود که دراینجا ایستاده ام و شبها را بر عابرانم روشن می کنم . این شب هم یک شبی بود که اینطور گذشت.نسیم سرد یک صبح زمستانی و صدای اذان جلوی چرت زدنم را می گرفت، که صدای پد پد یک موتور حواسم را به خود جلب کرد . او ایستاد و بعد شروع کرد با بخار دهان دستهای خود را به گرم کردن . فکر کردم که دچار نقصی شده اما اشتباه کرده بودم ، او حامد بود .او همیشه دراین ساعات به دنبال پدرش که کارگر شهرداری بود می امد.از موتورش پیاده شد و کمی اینور تر امد وبه قامت من تکیه زد و دستهایش را زیر بغلش کرد و همانند گنجشکی خود را جمع کرده بود.او منتظر بود .که ماشینی جلوی او ایستاد و شیشه ماشین اش را پایین اورد و گفت "افی هستی"؟

حامد که تحقیر را حس می کرد گفت چه؟

اینبار گفت بچه کجایی؟

افغان هستم.

بیا جلو ببینم.

حامد چند قدمی جلوتر امد ...

کارت ، سند و گواهینامه.

حامد که از این درد سرها زیاد کشیده بود دست داخل جیب اش کرد و کارت و سندش را بیرون کرد که همراه ان فلش اش هم بیرون امد.بدون انکه به سایر موارد توجهی داشته باشد .سریع فلش را گرفت و گفت این دیگه چیه ؟ حامد گفت نمی دانم.وقتی که اسناد او را چک کرد و فلش را به سمت داشبورد پرت کرد و گفت دفعه اخرت باشه که از این چیزا همراهته.

جناب من توی اون کلی فایل دارم.

تو می دانی این چیه است!!!

پس چرا اول نگفتی؟

اخه من می دانستم که شما می دانید که این چی است.

در حال گفتگو بودند. که پدرش رسید و حرف پسرش را قطع کرد و گفت جناب سروان ببخشید ....

بعد از کلی التماس ، بالاخره انها رفتند. برای من این ماجرا یک سوال بی جواب بود.

16/11/87

اخر تا به كي...؟

2009-06-13T16:01:00.002+04:30

در بیابانی گرم ، در بین کوچه های درد و کلبه های ویرانه ، انسانهای را دیدم که سر جنگ با خروارها گل در یک کوره اجر پزی داشتند و در کنار این میدان رزم کلاس درسی را دیدم که سقف ان اسمان کبود و دفتر مشق انها زمینی به وسعت کره خاکی .در دیدگانم اشک حلقه زده بود و جهانی را تار می دیدم ، جلوتر رفتم و پرسیدم «بچه ها چکار می کنید؟»دخترکی که دست اش را پشتش پنهان کرده بود و گوی که به اسمان نگاه می کرد ، زبان گشود و گفت: امدیم درس بخوانیم .گفتم میشه دفتر نقاشی ات را ببینم؟گفت نه.این ساعت املاء داریم. پس کو دفتر و کتابتان؟به سمت زمین نگاه کرد با دست اش سریع به زمین اشاره کرد و دوباره دست اش را پنهان کرد و گفت این زمین را صاف کرده ام که خانم معلم بیاید به ما دیکته بگوید.تصور بسیار سخت بود. آه خدای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن اینها مگر غیر از اینکه مهاجراند گناه دیگری هم مرتکب شده اند؟

چنین گفت پیغمبر راستگوی...............................ز گهواره تا گور دانش بجوی با این شرایط چگونه می شود؟

4/11/87

اينجا كجاست؟

2009-06-13T16:01:00.001+04:30

اینجا هم قطعه ای از جغرافیای زمین است ، مثل همه قطعه های دیگر . اما ژاله های بلورین گلبرگها در صبحگاحان دیگر نماد طراوت نیست ، غنچه ها نو شکفته نماد لطافت نیست ، پروانه ها عاشق محسوب نمی شوند. چون آنقدر روی گونه های سرخ گلبرگ گونه کودکان قطرات اشک دیده ام که هر ژاله ای مرا را به یاد ان قطرات اشک می اندازد ، کودکانی معصومی دیده ام که مانند غنچه های نو شکفته و لطیف ، اما از بد روزگار ضمختی سیمایشان مرا به یاد خزان می اندازد . بهار ، اما خزان است.

30/10/87

ايا كسي است؟

2009-06-13T16:00:00.001+04:30

کشتی زندگی من در دریای روزگار بر روی موج پر تلاطم مهاجرت به این سو ان سو رفت تا اینکه در ساحل غربت به گل نشست و درمیان لجنزار تبعیض اسکلت اش در حال خورد شدن است . ایا کسی است که این کشتی نشسته به گل را نجات دهد؟ ایا کسی است که صدای خورد شدن استخوانهای غرورمان را بشنود؟ ایا کسی است....؟

23/10/87

اين حسين كيست؟

2009-06-13T15:59:00.000+04:30

السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحيسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين

8/10/87

تاريكي

2009-06-13T15:58:00.000+04:30

اگر چه تاریکی مانع تماشای گل و گلزار می شود اما نمی تواند باعث شود روح و روانمان هم جایی را نبیند. اگر چه شب با صبح دیدار نمی کند اما پایان شب سیه سپید است.

3/10/87

اين نيز بگذرد

2009-06-13T15:57:00.002+04:30

یادم می اید وقتی که بچه بودم ماه امد و ارام ارام خورشید را در پشت خود نهان کرد ، هوا نیمه تاریک شد . مادرم امد مرا به خانه برد و از اشعه های مضر ماورای بنفش برایم گفت . به من گفت که انقدر در خانه باشم تا که صورت طلایی خورشید نمایان شود . ان روز گذشت ان کسوف هم همین طور. کسوفی دیگر بر سر ماست . اما این بار ماه پرده دار خورشید نیست و اشعه های ان ماورای بنفش نیست . این تاریکی غربت است و این اشعه تبعیض . حتی نفس کشیدن هم سخت است نه در خانه در امانم و نه در بیرون ، نمی دانم چه کنم ؟ اگر به او بگویم که بنی ادم اعضای یکدیگرند ....و اگر به او بگویم ریشه هایم ز خاک بیرون است چند روزی مرا تحمل کن ، اگر به او بگویم زمین ملک خدا است ، دهن کج می کند لبخند تلخی می زند و می گوید دست از سرم بر دار من دیگر طاقت تو را ندارم . نمی دانم ؟...

26/9/87

من نمي دانم چرا !

2009-06-13T15:57:00.001+04:30

در انتهاي كوچه اي باريك ، در روزي روشن ، كلبه اي تاريك . كلبه اي كه پنجره اي رو به خورشيد داشت ، اما تاريك بود و تاريك ......در يك سكوت تلخ ، زانوي غم در بغل ، چشماني اشكبار ‏‎، كودكاني مايوس ، فردايي تاريك. اينجا با همه جا فرق دارد . همه جا كودكان شب را در به اميد فرداي روشن سر روي بالش خود مي گذارند تا كه دوباره با پا هاي كودكانه خود با شاپرکها دنبال بازی کنند و بازیگری برای خورشید باشند اما اينجا ، در اين كلبه تاريك... انگار كودكانشان مرده اند ، نمي دانم ، شايد هم نه!!!! شاید هم .....

18/9/87

كاش مي توانستم

2009-06-13T15:56:00.001+04:30

كاش پري داشتم كه پرواز مي كردم مي رفتم تا خدا انجا رازونياز مي كردم مي گفتم غم هايم را يكا يك براي او سفره دلم را براي او باز مي كردم مي گريستم در جوار او، ناله مي كردم تا چاره اي جويد برايم ، راهي را اغاز مي كردم نمي دانم به كه گويم ، و چه كسي را خوانم ازبراي مشكلم ، بهر او گريه ساز مي كردم

5/9/87

زمين ملك خداست

2009-06-13T15:52:00.001+04:30

مرزها خطی است که ما را در خود انحصار کرده ، نه! نه!!! زمین ملک خداست . این خطها را ما کشیده ایم . ما فقط بلدیم تانکها را بسازیم و برای سربازانمان گریه کنیم . اگر خطی نبود اگر مر زی نبود دیگر سربازی کشته نمی شد ، بچه ای پایش روی مین نمی گذاشت ، کسی مهاجر نبود ، برای همه نان بود . اخه در این سفره همه سهم دارد . ما کاروانیم و جهان کاروانسرا ..............................................................در کاروانسرا نکند کاروان سرا پس ما برای چه به این خطها دل بسته ایم؟ 27/8/87

نمي ارزد اين دنيا به پر كاهي

2009-06-13T15:49:00.000+04:30

هوا ابری بود و هوای دل من ابری تر ، از فرط مشکلات بغضم گرفته بود . نه همدمی و نه چاره ای ! نمی دانستم چه کنم کجا بروم،دست در بغل و سر در هوا به سمت مزار راه افتادم..... "السلام علیک یا اهل القبور" فاتحه ای نثار روحشان کردم به ان دور دور خیره شدم تا که بغضم ترکید ، نم نم باران هم مرا همراهی کرد انقدر گریستم تا اشک شدم و همراه قطرات باران به زمین نفوذ کردم حتی از مرز سنگ لهد هم عبور کردم . چه تاریک بود،با خود گفتم یعنی من هم باید یک روزی به اینجا بیایم ؟ جمجمه ای که انجا بود تکانی خورد و گفت : اری . سفره دلش پهن کرد و شروع کرد به گفتن من یه روزی پادشاه بودم تاج و تختی داشتم هیبتی داشتم انقدر گفت که من از اعمالم ترسیدم و فریاد زدم خدایا کمکم کن . خدایا از این منجلاب نجاتم بده ، که دستی به شانه هایم کشیده شد و گفت اقا ببخشید باران خیستان کرده .به خود امدم به قبرستان رفتم کم و بیش ............. بدیدم قبر ثروتمند ودرویش یک کفن داشت ان درویش.........ثروتمند هم از یک کفن نبرده بود بیش

24/8/87

پرواز به سوي ملكوت اعلي

2009-06-13T15:48:00.000+04:30

بعد ازسالها دوری از وطن و خانواده ، تازه برگشته بود . اما وقتی برگشته بود که پدرش از دنیا رفته بود و مادرش سخت مریض بود . کوله بارش را زمین نگذاشته بود کوله ای دیگری بست و راه کابل را پیش گرفت . مادرش از فرط درد روز به روز ناتوان تر می شد ، پزشکانش گفته بودند که باید به خارج از کشور ببرندش . بعد از یک ماه و اندی در غروب یک روز پاییزی چرخهای بوئینگ از شرکت هوایی اریانا به زمین ثامن الحجج بوسه زد . گنبد طلایی رضا از دور نمایان بود و دل هر عاشقی را مجذوب خود می کرد . برای ادعای احترام و پابوسی به بارگاه ملکوتی غریب الغربا امام رضا رفتند و شبی را در جوار اقا ماندند ، که خورشید از پشت کوههای مشرقی سر تکان داد .کوله هایشان را بستند .ابرهای پاره پاره مغرب رو به سرخی می گرایید که به شهر شلوغ تهران رسیدند.تهران ساعت 8 صبح بیمارستان.....اقا این مبلغ...... را به این شماره حساب..... هر چه سریع تر بریزید چون مریض تان باید عمل شود و در ضمن بانک هم دو خیابان پایین تر است .خیا بان اول را گذشته بود که کرکسان طعمه خود را یافتند و با یک چشم بهم زدن کیف را به یغما بردند.ناله ، هوار ، من مریض دارم ، پاسپورتم .... اما بی فایده بود .یک ماه گذشت ، بعد از مشکلات فراوان مادرش را مرخص شد ، با لب خندان به مادرش گفت ًبخیر ده روز دیگه به خانه میرسیم ً و به ان سمت خیابان که اژانس بود رفت .مادر منتظر ، منتظر.....ساعت ها گذشت .زمین اخرین تلاشهای خود را برای پنهان کردن خورشید بکار می برد . مادر با لحجه شیرین دری از هر عابری می پرسید: پسرم را ندیدید ؟ یک مرد با لباس سفید لاغر اندام ندیدید؟ رهگذران حق داشتند . اخه او توسط پلیس به جرم بی مدرکی دستگیر شده بود . مادر دست خود را به زمین گذاشت و یا الله گفت بلند شد و مسیری را که پسرش رفته بود پیش گرفت .اما.... انگار که عزرائیل با پژوی 206 در حال ماموریت بود .

انا لله و انا الیه راجعون

19/8/87

هجرت به نيمه تاريك كسوف

2009-06-13T15:46:00.000+04:30

هوا آرام آرام تاریک شد ، شاید یک کسوف بود ، مخوف ، همه ترسیده بودند. خفاشان از این فرصت استفاده کردند و به پرواز در امدند . پروانه ها احساس خطر می کردند ، دیگر از خورشید خبری نبود . یا باید کوچ می کردند یا می نشستند جنگ خورشید و ماه را نظاره می کردند و خطر حمله خفا شان را به جان می خریدند ، نا فرجام بود . به امید روشنایی آرام کوچ کردند . به امید انکه به مرغزار آرامی برسند . آنهای که قدرت پرواز داشتند به قاره سبز رفتند و عده ای که گلستان اسلام را انتخاب کرده بودند به نقطه ای دیگر چرخیدند و رفتند تا که رسیدند ولی انگار که در نیمه تاریک کسوف که تبعیض بود گرفتار شدند . دیگر قدرت پرواز از انها ستوده شده بود و شاید همه جهان را اینطور می دیدند و این شد که تاریکی های عالم را بخرند و بمانند. به امید روزی که ما هم روی تابان خورشید را ببینیم

14/8/87

از ان روزنه بنگريد

2009-06-13T15:44:00.000+04:30

تلگرافی می نویسم اما شما از ان روزنه ببینید و بخوانید رسانه ها ی ج.ا.ا فاجعه تبعیض........ سیاهان در یو.اس.ای نگرانی حقوق بشر ......همه و هم اول ابان روز انتخاب شورا های مدرسه شرایط نامزد شدن فقط شاگرد اولها دانش اموز کلاس پنجم به دفتر مدیر مدرسه مراجعه می کند و اعلان امادگی میکند مدیر" نه تو نمی توانی اخه چرا !!! من که پارسال معدلم ۲۰ شده بود!!! نه افغانی ها نمی توانند در شورا ها انتخاب شود چند سوال؟؟؟؟؟؟؟؟ زلمی خلیل زاد کیست و اصلیت اش کجایی؟ باراک اباما چی؟ چند استاد دانشگاه افغان در ایالاتهای امریکا هست؟

6/8/87

پرواز بر اقيانوس دل

2009-06-13T15:38:00.000+04:30

يك روزي بايد اين سكوت را شكست ، قفس ها را شکست و پرواز كرد و بر فراز اقيانوس دل چرخيد و در دل نيلگون ابها چهره خود را ديد ، بايد ديد كه ما هم قدرت پرواز داريم . بايد ديد كه ما هم ميتوانيم اوج بگيريم و اين كره خاكي كه ما را در خود جاي داده در چنگال خود ببينيم و در اوج نظاره گر باشيم ، نظاره گر خطوطي كه با سيم هاي خاردار ، ديواره هاي بتوني مشخص شده است و نظاره گر فرافكني هاي ............ بياييد باز هم اوج بگيريم و از اين لجن زار فكري و از اين تصوارت قالبي كه در ان فرو رفته ايم بيرون بياييم ، انقدر اوج بگيريم تا به غرور باطني مان برسيم و به خود بياييم كه ما كه هستيم واز كجا امد ه ايم ، نسب مان چيست ، اري به خود بياييم كه در جهان كوچكي كه ما زندگي مي كنيم وطني بزرگ داريم ، تمدن ديرين ، به خود بياييم كه ما بلخ و هرات ها داريم به خود بياييم كه خواجه عبدا... و مولانا ها داريم به خود بياييم كه ما مهد زباني هستيم كه ميليونها انسان با ان تكلم ميكند . بياييد بر چسب هاي را كه خودمان به خودمان ميزنيم از صورتمان بر كنيم .بياييد اسمان ابي وطنمان را را لمس كنيم و غبار (تبعيض ، تصورات قالبي ، .....) را از صورت او بروبييم . مولانا مي فرمايد نيمم ز قونيه نيمم ز تركستان است بيا ييد با هم همكلام شويم و به دنباله شعرش بگوييم خونمان و خاكمان ز افغانستان است از اوج خود بكاهيد بياييد كه ما شويم .و با غرور تمام فرياد بزنيم كه ما از ديار بزرگان هستيم ما هم ميتوانيم ، ماهم مي توانيم ،ما هم می توا.......نیم

15/7/87

صداي پاي....

2009-06-13T15:37:00.000+04:30

رفتارهای را در سطح جامعه اسلامی دیدم که مرا واداشت که به مناسبت ماه مبارک رمضان این دعا را از زبان دکتر شریعتی نقل کنم . خدا بگیرد از تو ، انچه را که تو را از خدا میگیرد آمین

8/7/87

من در ديار غربت

2009-06-13T15:30:00.000+04:30

پسرك هرروز صبح در ساعت معيني جلوي در خانه اشان چمباته مي زد گروههاي از بچه ها كه از انجا مي گذشت نگاه مي كرد كوله ها و كيف هايشان را ورانداز ميكرد رفتارشان را ضبط ميكرد و در خيالش ارزوهايش را پرورش ميداد . حتي بعضي روز ها يواشكي تا در مدرسه هم ميرفت و چگونه ايستادن انها در صف و قران خواندن انها را تماشا ميكرد و سريع بر مي گشت تا مادرش نفهمد . اخه مادرش از اوضاع شهر و صداهاي مهيب خمپاره ها و تانك ها مي ترسيد او هميشه به پسرش ميگفت احتمال اينكه يك روزي جنگ به اينجا هم كشيده شود زياد است ‏‏، ولي پسرك بيشتر از جنگ به مدرسه فكر مي كرد به بازي با اعداد به اينكه با حروف كلمه وبا كلمه جمله بسازد و مثل آن بچه ها قرآن بخواند . امروز وقتي كه ماموريت اش تمام شد و در حالي كه به جاده خالي نگاه مي كرد در را بست و به داخل امد. از صداي تاپ تاپ شانه كه نخ ها را جا به جا ميكرد فهميد و به دالان پشت خانه اشان رفت . مادرش را ديد كه دو بيتي ها را مي خواند و نخها را براي نفش انداختن در سينه قالي گره مي زند . كنار مادرش روي قسمت بافته قالي دراز كشيد و رو به مادرش كرد و گفت من كي مي توانم به مكتب بروم ؟ مادر اخرين ضربه شانه را زد و گفت : قندم تو هنوز خورد هستي تو تازه پنج ساله شده اي بخير سال ديگه مي تواني به مكتب بروي صداي گريه خواهر كوچكش خلوت او و مادرش را شكست و او به سوي اتاق رفت . او فقط ميدانست كه بچه ها جهار حمل (فروردين) به مكتب مي روند ولي نمی دانست كه تا ان روز چند ماه و چند روز مانده و به اميد ان روز ، روز ها را شب و شب ها را روز مي كرد . تا اينكه دو سال گذشت . دوباره همان سوال را از مادرش در حضور پدر و خواهر و برادر كوچكترش پرسيد . پدر پسر را در اغوش گرفت و دستي به سرش كشيد و گفت : ما اينجا مهاجريم و مهاجران در ايران اگر كارت نداشته باشند به مكتب نمي توانند بروند . پسرك آهي مايوسانه كشيد و گفت : يعني من ......

17/4/87

من در ديار اپارتايد

2009-06-13T15:28:00.000+04:30

نفسم را در سینه حبس کرده ام و چشمانم را بسته ام هر چه دستهایم را روی گوشم می فشارم ، باز صدای تیک تاک ثانیه ها را می شنوم ، ثانیه ها مرا به مرگ دعوت می کرد ، انگار هر تیکی از ثانیه که میگذرد ، مرگ یک قدم به سوی من بر می دارد ، خودم را در اتاق حبس کرده ام ، حتی پنجره ها را هم بسته ام ولی او قدم هایش را استوار به سوی من بر می دارد . چشم هایم را باز کردم ، دستهایم را از روی گوشم برداشتم و نفس عمیقی کشیدم ، چون من از مرگ می ترسیدم ، دنیای اطرافم را مشاهده کردم ، حالا دیدم نه از شبه مرگ خبری است و نه از صدای تیک تاک ثانیه ها . بلکه این اپارتاید هست که مرا می فشارد و به مرگ نزدیک میکند و ان صدای تیک تاک ثانیه ها نبود ، صدای خورد شدن استخوانهای بود که زیر زنجیر چرخ اپارتاید خورد می شد و زجه می زد، کرسی نشینان این هیولا بدون توجه به این ناله ها همچنان جولان می دهد. من از ترس کاهی به این سو و گاهی به ان سو می گریزم . ولی اخر تا کی؟

5/4/87

من مازخيست

2009-06-13T15:26:00.000+04:30

دوست دارم هر وقت که نقاشی میکشم ، دیواری بکشم از جنس سنگ با دو پنجره و دلی که توی اون اسیره. دوست دارم هر وقت که خاطرات زندگیم را می نویسم ورق های دفترم سیاه باشه که هر چه من در ان قلم به دوانم هیچ اثری پیدا نباشد. دوست دارم در تاریکی شب در دل کویر قدم بزنم که حتی صدای غوکی هم انجا نباشد. دوست دارم هر وقت که خواستم با کسی حرف بزنم در تاریکی شب به قبرستان بروم و با روح های سرگردان خلوت کنم. و دوست دارم امشب که چشم می بندم فلقی دیگر نبینم 14/3/87

دل ديوانه

2009-06-13T14:30:00.000+04:30

باز به تماشای تو امدم و غرق دیدارت شدم ، ای مهربان تاکاملآ غرق رویت نشده ام ، دستم بگیر تن بی جانم را بیرون آور تا شاید روزی شود که دوباره به دیدارت ایم مهربانم ، من همانم که سالها قبل مرده ام جسمم خاکستر و روحم سر گردانت است (تقدیم به همه دوستان و هموطنانم )

29/2/87

ستاره من

2009-06-13T14:13:00.001+04:30

اگر راست است که هر کس یک ستاره دارد پس ستاره من کو؟ یا انقدر دور است یا خاموش یا اصلآ من ستاره ندارم!!!!!!!! بر گرفته از رمان بوف کور

21/2/87

ما و روزگار

2009-06-13T14:10:00.000+04:30

در هوای پاک بهاری ،در تماشای طبیعت من تنها با گلهای رز سرخ و سفید بس زیبا بود با خود گفتم من از این طبیعت هم سهمی دارم و شاخه گلی چیدم بدون انکه گلستان خم به ابرو اورد اما گر گلچین روزگار گلی ز باغ خود چیند ما چه ها میکنیم .

16/2/87

گلايه وقت از من

2009-06-13T14:08:00.001+04:30

اب بودم به هوا رفتم او در تماشای من برف شدم و باریدم او در تماشای من اب شدم به دریا ها رفتم او در تماشای من به او گفتم من میروم یه روزی از اینجا زود زود خنده اش گرفت و خندید بازهم در تماشای من بهر او سالها چرخیدم ثانیه ها، ثانیه ها گذشتم ولی او نفهمید ، می خندید و در تماشای من

9/2/87

ازدواج

2009-06-13T14:05:00.001+04:30

ازدواج یگانگی دو فطرت خدایی ست تا فطرت خدایی سومی نیز بتواند روی زمین زاده شود. ازدواج یگانگی دو روح در بستر عشقی سوزان است برای پایان دادن به جدایی. وحدتی است متعالی که یگانه های جدا را در خود ذوب می کند . حلقه ای است زرین در زنجیری که اغازش یک نگاه و پایانش جاودانگی است. بارانی است پاک که از اسمان نیالوده می بارد تا طبیعت خداوندی را بارور و متبرک سازد. همان گونه که نخستین نگاه چشمان یار مانند دانه ای در دل ادمی کاشته میشود ، و نخستین بوسه لب هایش گلی است بر شاخه درخت زندگی ، پیوند عاشق و معشوق نیز نخستین گل ان دانه است. (جبران خلیل جبران) ۲/۲/۸۷

از فلق تا شفق

2009-06-13T14:03:00.003+04:30

در پیچ خم روزگار گم شده بودم ، که منتظرانی نظرم را جلب کرد ، با چهره های علامت سوالی،منتظر ،با دسته گلهای فراوان،با تبسم های شیرین ،خورشید ابرها را پاره کرده بود و در این فلق زیبا نیم نگاهی به انها داشت ، صدای گریه، شروعی شد برای جشن و پایکوبی و بدرقه،کسی را که منتظرش بودند به جمع انها پیوست، اری ، او پیوست انها او را بدرقه اش کردن تا جاده زندگی، حالا او باید در کمر کش این کوه و در پرتگاه های این جاده رسم رفتن اموزد ، توشه ای اندوزد برای فردایش. اما چه زود گذشت باز من در همین پیچ و خم منتظرانی را دیدم از نسل دیگر با چهره های علامت سوالی ، مضطرب ،منتظر ، ولی این بار، سکوت او غوغای شده بود برای بدرقه ، خورشید با چشمان خسته اش دل غمگین ابر ها را می درید در سرخی این شفق شبنم های که روی گلبرگ ها بود بسان قطرات خون شده بود.

اینبار همه خسته خسته.

26/1/87

در يك سكوت تلخ

2009-06-13T14:02:00.001+04:30

چه ارام خوابیده بود و ساکت ، انگار خروارها خاکی که بر سر او بود او را نوازش می داد انگار به او می گفت که تو بهترینی شاید به او می گفت که خودت را چنان پنهان کن که تو را غیر از من هیچ کس نبیند شاید به او میگفت که تو می توانی مالکان چند صباح ام را از صحنه گیتی محو کنی و تو می توانی ها دیگر.... ولی او به اینها فکر نمی کرد او امده بود که ماموریتش را انجام دهد .

از این ایام سالها گذشته بود.

پسرک با قدمهای کوچکش اما سریع چنان از این شقایق به ان شقایق به دنبال شاپرکها می دوید که انگار دنیا مال او بود صدایش در ان هوای پاک همه دشت را فرا گرفته بود ، خورشید به تماشای او نشسته بود و از این صبح دل انگیزی که در اختیار پسرک گذاشته بود لذت می برد ، هوا غبار الود شد ، پسرک انجا بود او چرا اینکار را کرد ؟! نه،نه، او نبود .

قصه زندگي

2009-06-13T14:00:00.001+04:30

قصه زندگی برایم عذاب اور و از نامش گریزانم واقعآ خسته شده ام ، خسته شده ام از راه رفتن های تکراری نفس کشیدن های تکراری و نشستن و دیدن های تکراری ، انقدر مردن برایم تکرار شده که دیگر هیچ برایم ارزشی ندارد هر روز و هر لحظه شاهد ازمردنش هستم بدون انکه برایم درد اور باشد .

سکوت تلخ و دیده های نا امید ، در این وادی مرگ لحظه لحظه هایم او میمیرد و من می خندم.

1/2/87

نقاشي خيال

2009-06-13T13:47:00.001+04:30

در گوشه ای از کره خاکی دلم و توی حیاط خلوت زندگیم نشسته بودم ، نقاشی که اقیانوس خیالم کشیده بود وتلاطمی که در حوض افکارم بود این نقاشی را زیرو رو میکرد برایم جالب بود، ولی زیبا نبود ، بهار بود ولی خزان داشت دشتها سرسبز بود ولی درختان پوشیده از برف ، نگاههای معصوم ،عرق جبین ،موهای ژولیده ، گیس های بلند ،سر بالایی و سر پایینی اوه از همه بدتر نگاههای خوش بینانه اما پلید ، هدیه های بسیار اما معنا دار ، خراب کردن پلها ، درست کردن پرتگاه . آری ، در نقاشی خیالم همه در جاده زندگی در حال حرکتند . اون تابلو نوشته به سرعت خود بیافزائید ،من که زدم بغل اخه دیگه خسته شده ام ،دیگه نمی.... عده ای هم مثل من کمی جلوتر یا عقبتر یه گوشه واستادن و با سیمای غبار الود به این مسابقه نگاه میکنن ، هر که به امید اینکه این سربالایی را رد کند و به اون سر پایینی برسه از هر کمکی به خود که بتونه رقیبشو جا بذاره دریغ نمیکنه من یکی را دیدم که شیشه خورده می پاشید ،نه،نه، اون یکی دست اون پیرمرد جنتلمن گرفته و می کشه بالا .جالبه؟!! اما شما نمی دونین که چرا این کاره میکنه ، چون نقاشی خیالم را نمی بینید. بهتون بگم؟ بخاطر اون تویوتا کمری که اون بالا پارک کرده اره .همانطور که سیر و تفسیر می کردم یکی را دیدم که ، یکی بر کول و ، دیگری در بغل ، او با همه فرق داشت ، نگاهش معصوم ، هدیه اش محبت ، وجودش خیس عرق بود ، او با همه فرق داشت ، او مادر بود بس جالب بود و زیبا .

20/7/86

تاریخچه زبان دری

2009-06-10T21:14:00.003+04:30

خـراسان کهــن وفــرارود بـراساس کـاوش‌هـا، پـژوهـش‌هـا و بـازيافـت‌هـای بـاسـتـان ‌شـنـاســان، سـرزميـنی اسـت بـی ‌نهـايت باســتانی کـه از ديـرگـاه در آن انسـان بــودوبـاش داشـتـه اسـت. ايـن مـرزوبـوم، مهـد پـيدايـش يـکی از درخـشـان ‌تـرين و کهـن ‌تـريـن تمـدن‌های جهـان بـوده، باشــندگان آن دارای تمـدن و فـرهـنگ چـنـديـن هـزار سـالـه می باشـند و گنجـينه‌هـای فکـری و مـعـنـوی آن در مـراحـل مخـتـلف به زبان‌ هـا و گويـش‌هـای گوناگـون نگـارش يافـتــه اسـت.پـژوهـش‌هــای شـماری زيـادی از دانـشمـندان بـيانگر اين امر اسـت که سرزمـين‌هـای خـراسـان بـاســـتـان و مـاوراءالنهــر زادگاه، تجــلی گـاه و پـرورشـگاه زبان دری (پارسی) بوده اسـت. زبان پارسی دری ريشـه قـديمی دارد، در خـراسـان و فـرارود پـيش از يورش اعـراب به آن سـخـن می گفـتنـد. به قول تاريخ بخارای نرشـخی " مردم بخارا [ ... ] نماز فارسی خواندندی و عربی نـتوانسـتندی آمـوخــتن.زبـان پارسی دری از ديـر زمـان به ايـن ســو زبـان دری ... تـاريخ چـيز کـم دو هزارسال [دارد]، در دوره‌ هــای قـبل از اسلام وجـــود داشـته و در افــغانسـتان [خراسان کهـن] بوجـود آمـده ... نخـسـت زبان مردم خراسـان بوده و بعـداً انتـشار آن به غرب [ ايران امروز] صـورت گرفـته ....در اين نوشتـه هرجا سخن از خراسان می رود مـراد خراسـان بزرگ و باسـتـان اسـت که بلخ، هرات، نيشاپـور از زمـره اسـتـان‌هـای بـزرگ آن بـود کــه مشـتمـــل خاک‌هــای افـغانستان کـنونی، بخــش‌های خـاوری ايـران امـروز، صحـرای ترکـمن تـا کنــارهای رود جـيحون را در بــر می‌گــرفت.مسٌـلـم اسـت کـه زبـان دری در دوره پــيش از اسلام در ماوراءالنهـر و خـراســان رايـج بــوده و يـک شـبــه بدون ريشـــه و پيشـينـه در دوره صفــاريـان و سـامـانيــان بوجــود نيآمده اسـت. اين زبان پيشـيـنه‌ای چند قرنی داشـته اسـت و گر نه امکان نداشـت که در مدتی کوتاه سـراسـر خراسـان را فرا گـيرد و به عـنوان زبان عـلمی و ادبی که در آن شـعر سـروده و نـثر نگاشـته می ‌شد، عرض وجود کـند. البـته بـدون ترديد همـان گـونه که پرفسـور ژوپـل مطـرح می‌کند: " ... تا قرن چـهارم هجـری زبان دری منحـصر به خراسـان و ماوراءالـنهـر بود ... و در ايران معمـول نبود، حتی يک شـعر و رسـاله هم در اين زبان مقـارن ايــن زمانــه‌هــا در ايــران ديــده نشـده اسـت...زبـان مشـترک و سـراسـری حـوزه تـمـدنی مـا بــوده اسـتدکتر محمود افـشـار يزدی، ادب ‌شـناس و مورخ ايران با روشـنی می‌ نويسـد: " زبان دری پيش و بيش از آنکه به ايران تعلق داشـته باشـد از آن افغانسـتان و تاجيکسـتان اسـت. بعلت اينکه زادگاه و پرورشگاه آن خراسـان قديم، افغانسـتان و ماوراءالنهر( بخارا و سـمرقـند ) و بلخ و غزنه بوده اسـت. رودکی و عنصری، همچنان که فردوسی و فرخی و بسـيار ديگر، از زادگان و پرورش يافتگان خراسـان بوده‌اند. چند صد سـال بعد اسـت که سـعدی و حافظ در فارس ظهور کردند.

اسـتاد ابوالـقاسـم فردوسی و بسـياری از اهل قلم واژه " دری" و " پارسی" را مترادف آورده اند. . بـه تازی بـود هـمـی تـا گاه نصر بدانگه که شـد در جهان شـاه نصر

بـــفــرمـــود تــا پــارســـی دری نـبـاشــد و کـوتـاه شــــد داوری

9/9/1385

ناله ی مرغ اسیر

2009-06-10T16:15:00.001+04:30

چهچه مرغ اسیر بهر بهار نیست ناله ی هر روز او،بهر یار نیست فریاد او بهر ازادی ست هم نفسان افسـوس که یاران او بیـدار نیست کوی دانشگاه تهران 15/3/1388

واژه های بی نفس

2009-05-21T14:12:00.000+04:30

امده ام که با بی نفسی خود ، نفسی از واژه ها بگیرم و فریاد سر دهم. فريادي كه ناله هر مظلومي ست. ناله هاي كه هيچ وقت داد رسي نداشته . به اميد روزي كه دادرسي پيدا شود.