باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است

بر لب دريا لب دريا دلان خشكيده خشكيده است ***** لب ميزبان سيراب لب ميهمان خشكيده است

در فراق یار

روزگــار بین ما فاصلـه انداخت چه بگــویم

خاطـرات آن روزها را در گلستانها بجویـم

چو مجنون سیمایت را هـر دم بر پرده ذهـن

به گــل تشـبـیـه کـنم و هــزاران بــار بـبـویـم

بگذار همه مرا دیوانه خوانند و بر من بخندند

از دیوانگی نهــراســم و فریـاد زنـان بگــویــم

درخــت یادت راباغــبان خواهم بود ای دوسـت

تا روزیکه اجل بر من بخندد و مرگ آید بسویم

کابل-پل سرخ

وداع

با سلام

غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت****** پیاده امده بودم پیاده خواهم رفت

استاد محمد کاظم کاظمی

انشا الله در پستهای بعدی در این مورد بیشتر توضیح خواهم داد.

دوستان عزیز

من تا مدتی در گیر یکسری مسائل هستم و از این که نمی توانم به شما سر بزنم عذر می خواهم.

و از همراهی شما نهایت سپاس را دارم.

مردانگی ان نیست برسر فتاده زدن و او را فتادن
مردانگی ان است که دسـت بر سر فتــــاده نهادن

مردانگی ان نیست که بر سر فتاده دست علم کنی
مردانگی ان اســت که از ســــر فتاده ظلم کم کنی
مردانگی ان نیست به شـــاه تعظیم و محبــت کنی
مردانگی ان است از فتاده برای شاه صحبت کنی
مردانگی را اخلاقی چون علـــــــی(ع) لازم است
که در اوج پادشــــــاهی ، فتاده گان را خا دم است

این رباعی تقدیم به (نمی دانم بجای اقا چی بذارم هر چه که خودتان فکر می کنید) صفری (بخش کنسولی دانشجویان خارجی در وزارت علوم تحقیقات و فناوری) فردی که از اقتدار خود فقط برای خوار کردن دانشجویان افغان استفاده می کند. فردی که چهره معصوم اما پلیدی در ان نهان است.
صقری عزیز به خداوند منان می سپارمت تا عدالت را بر قرار کند.
و دگر هیچ.